گه گاه، مرور برخی از نوشته های مورد علاقه ام، غذای روحی می شود و تلنگری. پندنامه قدیسه کاترین سینایی از آن جمله است:

"دخترم برای خودت دو خانه بنا کن، نخست خانه ای واقعی، تا زیاده این سو و آن سو نگردی و سخن نگویی. مگر اینکه این گشت و گفت، لازم باشد یا از سر مهرورزی به همنوعت انجام گیرد. آنگاه برای خود خانه ای معنوی بساز که همواره بتوانی با خود داشته باشی و آن خانه خودشناسی حقیقی است. در این خانه از مهربانی خدا با خودت با خبر خواهی شد. در این خانه دوم، در واقع، دو خانه است در یک خانه. . اگر در یکی زندگی می کنی، باید در دیگری هم زندگی کنی و الا جانت یا به نومیدی مبتلا خواهد شد یا به گستاخی. اگر فقط در خودشناسی سکنی گزینی، نومید می شوی و اگر فقط در خداشناسی سکنی گزینی، وسوسه گستاخی به جانت می افتد. باید هر دو ملازم یکدیگر باشند و بدین شیوه به کمال خواهی رسید"

قدیسه کاترین سینایی